Zainteresowanie EMDR w Polsce rośnie od lat, a wraz z nim liczba pytań, które dostajemy od psychoterapeutów: od czego zacząć, ile to trwa, czy szkolenie wystarczy, by pracować metodą, i czym różni się „ukończenie kursu” od „certyfikatu praktyka”. Poniżej porządkujemy tę ścieżkę. Opisujemy ją w kształcie zgodnym ze standardami EMDR Europe, do których odwołuje się także polskie środowisko EMDR; szczegółowe wymagania formalne warto zawsze potwierdzić u organizacji certyfikującej.
Kto może rozpocząć szkolenie
EMDR jest metodą psychoterapeutyczną, a nie samodzielną techniką — dlatego szkolenie kierowane jest do osób z przygotowaniem klinicznym. Standardowo oznacza to:
- psychoterapeutów z ukończonym lub zaawansowanym (zwykle co najmniej po drugim roku) całościowym szkoleniem psychoterapeutycznym,
- lekarzy psychiatrów,
- psychologów klinicznych z doświadczeniem w prowadzeniu psychoterapii.
Kluczowy jest nie tyle konkretny dyplom, ile umiejętność prowadzenia procesu terapeutycznego, diagnozy różnicowej i pracy z kryzysem. Osoby bez tego przygotowania zapraszamy na wydarzenia otwarte i webinary, a nie na szkolenie kliniczne.
Poziom 1 — podstawy metody
Szkolenie podstawowe to zazwyczaj około 40 godzin dydaktycznych, najczęściej w formie dwóch zjazdów. Obejmuje:
- model adaptacyjnego przetwarzania informacji (AIP) i podstawy naukowe metody,
- wszystkie osiem faz standardowego protokołu,
- techniki stabilizacji i ocenę gotowości pacjenta,
- praktykę w małych grupach — każdy uczestnik wielokrotnie pracuje w roli terapeuty i pacjenta pod okiem trenera lub facylitatora.
Po Poziomie 1 uczestnik może zacząć stosować EMDR w swojej praktyce z pacjentami z pojedynczą traumą i dobrą stabilizacją. To jednak wciąż początek, nie koniec drogi.
Poziom 2 — zaawansowana praktyka
Po kilku miesiącach samodzielnej pracy (zwykle wymagane jest przeprowadzenie określonej liczby sesji) uczestnik wraca na szkolenie zaawansowane, również w wymiarze około 40 godzin. Tu pojawia się praca z traumą złożoną, dysocjacją, blokadami w przetwarzaniu i trudnymi zjawiskami w relacji; omawiane są protokoły specjalne (m.in. protokół przyszłości, praca z fobiami, żałobą, bólem). Dużą część czasu zajmuje omawianie przypadków przyniesionych przez uczestników.
Superwizja — niezbędny element
Między poziomami i po nich odbywają się godziny superwizji z superwizorem EMDR. To nie formalność: superwizja jest wymagana do uzyskania certyfikatu praktyka i to na niej uczestnicy najszybciej uczą się rozpoznawać, kiedy proces przetwarzania przebiega prawidłowo, a kiedy wymaga interwencji. Więcej o tym, jak z niej korzystać, piszemy w osobnym tekście: Superwizja: po co terapeucie EMDR.
Certyfikat praktyka EMDR
Ukończenie obu poziomów daje zaświadczenie o odbyciu szkolenia. Certyfikat praktyka EMDR (EMDR Europe Practitioner) jest kolejnym krokiem i wymaga zazwyczaj:
- ukończonego szkolenia Poziomu 1 i 2,
- udokumentowanej praktyki klinicznej z określoną liczbą pacjentów i sesji EMDR,
- określonej liczby godzin superwizji u akredytowanego superwizora,
- rekomendacji superwizora oraz członkostwa w krajowym towarzystwie EMDR.
Certyfikat jest odnawiany okresowo (co kilka lat), co wiąże się z udziałem w szkoleniach ustawicznych, superwizji i wydarzeniach środowiska. Dokładne liczby godzin i sesji określa organizacja certyfikująca — prosimy traktować powyższe jako orientacyjny opis, a nie wiążące wymagania.
Dalsza droga: konsultant, superwizor, trener
Doświadczony praktyk może ubiegać się o status superwizora (konsultanta) EMDR, a po dalszym szkoleniu — trenera. Każdy z tych etapów ma własne wymagania dotyczące lat praktyki, liczby godzin oraz szkolenia w zakresie superwizowania i dydaktyki. To ścieżka na lata, ale dzięki niej środowisko ma stały dopływ osób, które mogą uczyć innych.
Szkolenia specjalistyczne
Niezależnie od głównej ścieżki, warto rozważyć szkolenia tematyczne:
- EMDR z dziećmi i młodzieżą — adaptacje protokołu do etapu rozwojowego, praca z rodzicami,
- interwencje w ostrej fazie po zdarzeniu traumatycznym (R-TEP, G-TEP) — protokoły indywidualne i grupowe dla pierwszych tygodni po zdarzeniu,
- praca z uzależnieniami, bólem przewlekłym, zaburzeniami dysocjacyjnymi.
Wymagają one zazwyczaj ukończonego Poziomu 1, a często obu poziomów.
Jak zaplanować własną ścieżkę
- Sprawdź, czy spełniasz warunki wstępne; w razie wątpliwości napisz do nas.
- Zapisz się na Poziom 1 i zarezerwuj czas na praktykę po szkoleniu.
- Od początku korzystaj z superwizji — grupowej lub indywidualnej.
- Po kilku miesiącach praktyki wróć na Poziom 2.
- Zbieraj dokumentację sesji i superwizji z myślą o certyfikacie praktyka.
Realistycznie: od pierwszego dnia Poziomu 1 do certyfikatu praktyka mija zwykle od półtora roku do trzech lat. Aktualne terminy, programy i ceny naszych szkoleń znajdziesz w dziale Szkolenia. Jeśli nie wiesz, który poziom jest dla Ciebie, napisz do nas — pomożemy ułożyć plan.
Informacje o wymaganiach certyfikacyjnych mają charakter orientacyjny i mogą się zmieniać. Wiążące są aktualne regulaminy krajowego towarzystwa EMDR oraz EMDR Europe.
